Optimalisme is gebaseerd op de pijlers liefde, rechtvaardigheid en wetenschap.
Wetenschap, omdat dat het beste systeem is dat mensen hebben uitgevonden om kennis te bevorderen en uitkomsten te optimaliseren. Maar zonder een geschikt mensgericht doel wordt wetenschappelijk onderzoek, net als de economische systemen die het financieren, vaak standaard geoptimaliseerd voor geld. In het Optimalisme daarentegen gebruiken we de wetenschappelijke methode om te optimaliseren voor rechtvaardigheid.
Hoewel de meeste mensen voorstander zijn van rechtvaardigheid, varieert de definitie ervan, afhankelijk van onze ideologieën en sociaal-economische situaties. Omwille van de objectiviteit hebben we een ideologisch onafhankelijke basis nodig voor het definiëren en meten van rechtvaardigheid.
En dat fundament is liefde.
Als we het over ‘liefde’ hebben, bedoelen we daarmee ‘wederzijds respect’, ‘empathie’ en ‘mededogen’. Het is niet alleen voor mensen die het dichst bij je staan of enkel je eigen bredere leefomgeving, maar voor àlle mensen. We moeten erkennen dat er geen gelijkwaardigheid kan bestaan zonder rechtvaardigheid. Dat betekent dat eenieder toegang moet hebben tot middelen en kansen die aansluiten bij hun specifieke behoeften. Onze planeet en haar ecosysteem moeten duurzaam worden beheerd ten behoeve van de gehele mensheid. We hebben allemaal recht op een gezond en vreedzaam bestaan. In een rechtvaardige samenleving kan iedereen volledig deelnemen aan onze mondiale beschaving.
